ale, ale.... (z pamietnika mp)

Obiecalam, ze napisze po niedzieli co u doktoresa slychac. Pisze. Teo, lub od wczoraj opcjonalnie Zak (od Zacharego), pomachal nam raczka. Wyrazilam zdziwienie co on taki dzis spokojny, ale glupia jestem, bo przeciez nie ma juz chlopak tyle miejsca, zeby sie wic i mi dokuczac jak to bezpardonowo czynil jeszcze miesiac temu. Tak wiec siedzial sobie cichutko w kaciku, machal i tyle. Serce mu bilo - styka. Nie da sie zarzucic fotosa na blog, bo brak w szpitalu takiego hi-tech sprzetu, wiec musicie mi zaufac i na slowo wierzyc. Sama wizyta, niby nic, ale punktem kulminacyjnym niedzielnej przygody byla wycieczka na 4 i 5 pietro kliniki, gdzie znajduja sie pokoje dla matek i rodzin oraz na pietro pierwsze - porodowa i zlobek. Pokoje jak w Polszy, ale w zwiazku z tym, ze Mama przyjezdza i mam w posiadaniu meza, ktorzy to beda pragneli byc ze mna all the time wybralismy pokoj na VIP-ow. Jest to ni mniej ni wiecej apartament hotelowy z dwoma pomieszczeniami (mozna sie ganiac), jedno dla mnie, jedno dla reszty, 2 tv, szafki, szafeczki z jasnego drewna, caly zestaw sofa, fotele, etc., anex kuchenny, olbrzymia lazienka i w ogole. Tak wiec widzicie, ze warto przyjechac do Malezji na porod, bo domyslam sie, ze cena jest nieporownywalna z podobnymi wygodami w jakiejs snobistycznej prywatnej klinice w Wawie. Od jakiegos juz czasu nie moge sie doczekac kiedy zobacze mojego syneczka (!), ale teraz to juz naprawde - taki apartament - moge tam zostac z tydzien spokojnie!! Jedyny kwas to to, ze nie bede mogla miec przy sobie syneczka w tym luksusie. Wiec ja bede na 4 czy 5 pietrze, a chlopak na jedynce w zlobku. Ja bede do niego zjezdzac na karmienie, ale on do mnie nigdy nie przyjedzie. Swinstwo, co?! Zapewniali nas, ze to ze wzgledow higienicznych i ze w sumie matki to doceniaja, bo maja swiety spokoj i spia ile wlezie przed hardkorem, ktory niewatpliwie ich czeka w najblizszych dniach. Czy ja wiem. Odespie po smierci, nie? Ale atmosfera mila, panie, Chinki glownie, usmiechaja sie, obiecuja, ze sie mna zajma, naucza jak dziecko trzymac, podnosic, karmic i w ogole sie nie bac malego stworka. Jak mi tak opowiadaly (a opowiadaja bardzo szybko, angielski z mocnym chinskim akcentem, wiec trzeba sie natrudzic, zeby zrozumiec, albo poprosic o zwolnienie spidu potoku), to sobie dopiero uswiadomilam jakie to bedzie trudne i jak sie bede bala malego stworka, w sensie, zeby go nie skrzywdzic. Boze!!!!
Moze ktos z doswiadczeniem ma cos na uspokojenie (albo tez nie) do powiedzenia na ten temat? Pzdr.