mezczyzni sa inni

Nie, nie zaden seksizm przeze mnie przemawia ani temu podobne, ale prawda jest jedna i podaje dowod. Wczora z wieczora bylo 'school cinema' jak juz wspomnialam kochanej rzeszy czytelnikow. Byl King Kong (podzielilismy na pol, bo przeciez to dziadostwo ma ponad 3 h!!) i Adrian (!!) i niezly kicz. Skonczylo sie planowo (na wczoraj), tak wiec zwijamy sprzet z kolega, gadka szmatka i nic nie wskazuje na to co sie za chwile zdarzy albo wrecz nie. Mianowicie wszyscy sobie pojechali grzecznie do domow, studenci rozprawiajac o dalszych losach bohaterow wspomnianego gniota powedrowali do internatu, a ja, biedny zuczek przycupnelam na krawezniku parkingu szkolnego i siedze jak ten debil. I siedze. I siedze. I siedze. ('Juz 3 dni tu siedzimy i nic.') I nic. Jakbyscie sie nie domyslali to czekalam na MMZ. Nie mam komorki, nie pamietam numeru telefonu MMZ, chociaz i tak nie mialabym skad zadzwonic i tak siedze porzucona w Malezji, niedaleko granicy tajlandzkiej i oczekuje niemozliwego.
I teraz mamy czarne na bialym jak mezczyzni sa inni, gdyz MMZ sobie zasnal wysylajac wczesniej sms-a na moja komorke, ktora byla w domu, zebym dala znac jak projekcja bedzie over. Bylo to niewatpliwie bardzo madre posuniecie w jego odczuciu, co zapewne przynioslo mu spokoj ducha (i ciala) oraz odprezenie. (Wrrrrrrrrrrrrrr....)
Pytanie: po co wysylac sms-a, jak sie uprzednio umawiamy na konkret? Odpowiedz: (Teraz juz wiem!) Zeby zdenerwowac partnerke do bialej kosci tym, ze musi czekac 1,5h, ale najbardziej zeby sobie uruchomila fatalistyczna wyobraznie i miala przed oczami szpital, sale operacyjna(, bo MMZ mial wypadek samochodowy) lub tez dead body lezace na kanapie lub podlodze naszego domu (, bo MMZ mial zawal albo zator albo co tam jeszcze). I tak spedzilam jeden z najtragiczniejszych momentow mojego tu zycia rozmyslajac co sie moglo stac siedzac na krawezniku parkingu szkolnego. Nie polecam, szczegolnie w ciazy. Uczucia szastaja a wygodnie nie jest. '... Pocieszalam sie poczatkowo, ze moze to skutek jakiejs wyjatkowo wrednej konfiguracji astralnej, plamy na sloncu, przelot komety, te rzeczy, ale kiedy...' sytuacja nie zmieniala sie ani-ani, '... usiadlam na podlodze (w moim przypadku na krawezniku parkingu samochodowego), dlonie zlozylam na czakramie serca i zaczelam powtarzac ja, moje centrum, moj oddech.' Autorka powyzszych cytatow (Natasza Goerke - polecam opowiadania, ma dziewczyna gadane!!)) byla zapewne wyzej 'uswiadomiona'. Ja natomiast pozostalam przycupnieta ze lzami zalewajacymi mi wypatrujace oczy.
Konczac te mrozaca krew w zylach oraz dramatyczna opowiesc napomkne, ze jakims cudem, moze tej konfiguracji astralnej, w szkole kiblowala ostatnia nauczycielka-wariatka (byla 19.40!!), ktora czekala na brata. Brat okazal sie ludzkim stworzeniem i podwiozl mnie do domu. Co bylo pozniej niech pozostanie pomiedzy naszymi domowymi brudami.
Czy ja dramatyzuje czy to moze hormony ciazowe szaleja?? Ale ja tak zawsze mialam, wrazliwa jestem osoba, tak?!